Je wast je lakens elke week. En je matras zelf? Die zie je nooit echt proper worden, want wat er ís, zit dieper dan een laken kan opvangen.
Gemiddeld verliest een lichaam elke nacht zweet en huidschilfers, die zich nacht na nacht opstapelen in de vezels van je matras. Op een jaar tijd gaat het om ruwweg anderhalve kilo zweet die erin trekt. Niet zichtbaar. Meestal ook niet te ruiken. Maar het is er wel, telkens als jij je gezicht in het kussen legt en acht uur lang ademt boven wat er onder je ligt.
De matrashoes wassen, stofzuigen, af en toe verluchten: het voelt als onderhoud. En dat is het ook, aan de oppervlakte. Maar zweet trekt in de vezels. En van huidschilfers leeft net de huisstofmijt. Geen van beide verdwijnt als je er met de stofzuiger over gaat, hoe grondig ook.